Συνένοχος σου εναντίον μου (?)

Τελικά ναμαι εδω παλι μερικές μέρες μετά.Μακριά σου, αλλά ζώντας τόσο κοντά σου. Πόσες ευτυχισμένες στιγμές μου έχεις χαρίσει, ανάμεσα σε τοσες άλλες γεμάτες αβεβαιότητα, απόγνωση, και απογοήτευση. Σου έχω δώσει στα χέρια σου την εξουσία της χαράς και της λύπης μου, και το πιο παράξενο, το έχω κάνει αυτό οικειοθελώς, εν γνώσει όλων των κινδύνων.

Ομως σε ευγνομωνώ, ακόμα και αν τελικά αποδειχτεί δηλητηριώδης και προσωρινή η ευτυχία που μου δίνεις, την κάνεις να είναι τόσο αξεπέραστη και υπέροχη, που αξίζει κάθε ρίσκο.

Σ’ αγαπώ κερασάκι. Και το ξέρω οτι κάπου βαθειά μέσα σου μ αγαπάς και σύ, δεν μπορεί να είναι αλλιώς.